Stalking. Strafbaarstelling van een veel voorkomend fenomeen

Door de wet van 30 oktober 1998 werd een nieuw artikle 442 bis in ons Strafwetboek ingevoerd dat in de strafbaarstelling voorziet van stalking. Deze wetgeving is voornamelijk tot stand gekomen door de maatschappelijke aandacht en afkeuring voor dit fenomeen dat voorheen moeilijk kon bestraft worden.

Wat dient men te verstaan onder deze term? Het misdrijf bestaat uit het belagen van een bepaalde persoon waardoor diens rust ernstig verstoord wordt. Het begrip “belagen” wordt echter niet gedefinieerd door de wetgever en het zal dus de taak van de rechter zijn om hieraan een concrete betekenis te geven.

Om van stalking te kunnen spreken is het wel vereist dat de dader wist of had moeten weten dat hij door zijn gedrag de rust van de belaagde persoon ernstig zou verstoren.

Stalking is een zogenaamd ‘klachtmisdrijf’ en dit houdt met andere woorden in dat de dader enkel kan vervolgd worden indien het slachtoffer een klacht neerlegt.

Wis zich schuldig maakt aan stalking, wordt gestraft met een gevangenisstraf van vijftien dagen tot twee jaar en met een geldboete of met em van die straffen alleen.

Comments are closed.